Przede wszystkim chciałabym zwrócić szczególną uwagę na kończącą się niebawem retrospektywną wystawę niemieckiego artysty

Gerharda Richtera
Fondation Louis Vuitton, Paryż
tylko do 2 marca 2026
175 dzieł jednego z najważniejszych współczesnych artystów europejskich, uznawanego za jednego z najdroższych żyjących twórców.

Paul Cézanne
Fondation Beyeler, Riehen, Szwajcaria
25 stycznia – 25 maja 2026
Około 80 dzieł z późnego, najważniejszego okresu twórczości – obrazy olejne i akwarele z czołowych kolekcji świata. To przełomowa retrospektywna wystawa Paula Cézanne’a – jednego z najważniejszych pionierów sztuki nowoczesnej.

Leonora Carrington
Musée du Luxembourg, Paryż
18 lutego – 19 lipca 2026
Surrealizm, mitologia, symbolizm i ezoteryka – przekrojowa prezentacja twórczości jednej z najważniejszych artystek XX wieku. Prezentująca wczesne prace powstałe w Europie, po dzieła z okresu życia w Meksyku.

Mark Rothko – „Rothko in Florence”
Palazzo Strozzi, Florencja
14 marca – 23 sierpnia 2026
Ponad 70 dzieł mistrza – od wczesnych prac figuratywnych po monumentalne color field paintings. Wystawa obejmująca ponad 4 dekady twórczości słynnego abstrakcjonisty. Jego prace zostaną zestawione z pracami w trakcie wystaw towarzyszących – z freskami Fra Angelica w Museo di San Marco i w Bibliotece Medicea Laurenziana, zaprojektowanej przez Michała Anioła.

Constantin Brâncuși – 150-lecie urodzin
Neue Nationalgalerie, Berlin
20 marca – 9 sierpnia 2026
Duża, retrospektywna wystawa jubileuszowa twórczości Brâncușiego obejmująca 150 prac: rzeźb, fotografii, filmów i rzadko prezentowanych archiwaliów.

Henri Matisse – retrospektywa
Grand Palais, Paryż
4 marca – 26 czerwca 2026
Ogromna retrospektywa. Ponad 230 dzieł z lat 1941–1954, czyli z końcowego okresu twórczości – obrazy, rysunki, książki i słynne gwasze wycinane.

Marina Abramović
Gallerie dell’Accademia, Wenecja
6 maja – 19 października 2026
Pierwsza żyjąca artystka z indywidualną wystawą w tej instytucji. Dokumentacje kilku jej najsłynniejszych performansów i interaktywna instalacja.

Frida Kahlo – „The Making of an Icon”
Tate Modern, Londyn
25 czerwca 2026 – 3 stycznia 2027
Ponad 30 dzieł Kahlo, w tym jej najbardziej znane obrazy, fotografie, pamiątki z jej życia oraz 200 prac różnych artystów inspirowanych jej twórczością.

Yayoi Kusama
Stedelijk Museum, Amsterdam
11 września 2026 – 17 stycznia 2027
Od wczesnych prac powstałych w Japonii i Nowym Jorku, po najnowsze immersyjne instalacje – motywy nieskończoności i powtarzalności w pełnej skali.

Artykuł 2026 – rok wielkich retrospektyw pochodzi z serwisu Art Everywhere.

Wystawa Niech nas widzą! odnosząc się kolejno do historycznych figur: władcy, rycerza, myśliwego, strojnej kobiety czy filozofa, odsłania bogactwo znaczeń zawarte w językach mody na przestrzeni wieków. Ekspozycja składa się z ośmiu części: Kostium władzy, Rycerskie manewry, Historie futrem podszyte, Flora – transgresje, Kostium filozofa, Zorientowani?, W pułapce buduaru, Niech nas widzą!

Na przykładzie znakomitych dzieł malarstwa, rzeźby i sztuki użytkowej śledzi znaki ukryte w stroju, pozwalając czytać go jak książkę. Ukazuje modę jako wielką społeczną grę, w której narzędziem jest siła perswazji, a stawką prestiż, atrakcyjność i władza.

Królewskie gronostaje na ramionach, myśliwskie trofea u stóp, kwiaty na XVIII-wiecznych sukniach, współczesne minimalistyczne garnitury – każdy z tych motywów odsyła do idei, mitów i archetypów, a przekaz ten odbieramy zarówno świadomie, jak i podświadomie.

Na wystawie oprócz malarstwa zobaczymy stroje i akcesoria wybitnych współczesnych designerów: Coco Chanel, Dior, Crisobal Balenciaga, Yves Saint Laurent, John Galliano, Thierry Mugler.

Blisko 250 cennych i różnorodnych prezentowanych na wystawie obiektów, pochodzących z muzeów krajowych i zagranicznych, w tym Luwru, Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu czy Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie, a także ze zbiorów prywatnych – od XVI stulecia po współczesność – prowokuje do zadania sobie pytania: czy gramy w tę grę umyślnie, czy tylko odgrywamy narzuconą nam rolę?

W „społeczeństwie spektaklu” ubiór jest sygnałem wykorzystywanym przez wszystkich chętnych do wyrażenia siebie lub swoich aspiracji. Jedno jest jednak pewne, dobiegające z zewnątrz podpowiedzi , kim powinniśmy być, nie powinny zagłuszyć wewnętrznego głosu mówiącego nam, kim jesteśmy.

Zachęcam do obejrzenia wystawy jeszcze tylko do 8 lutego!

Artykuł Niech nas widzą! Wystawa w Zamku Królewskim w Warszawie pochodzi z serwisu Art Everywhere.

Na wystawie pokazanych zostało ponad 50 wyjątkowych dzieł mistrza, które pochodzą z najważniejszych muzeów narodowych w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu, Szczecinie, Kielcach, a także muzeów okręgowych w Bydgoszczy, Toruniu, Galerii Sztuki w Łodzi oraz z kolekcji prywatnych.

Zdecydowana większość z nich została zaprezentowana w Warszawie po raz pierwszy. Oprócz ekspozycji obrazów, zwiedzający mają możliwość zanurzyć się w świat multimediów – projekcji, animacji, pokazów 3D oraz doświadczenia VR.

Jego obrazy przedstawiają zarówno mroczne, monumentalne, apokaliptyczne architektury, jak i postacie przesiąknięte melancholią i niepokojem. Wszystkie są pełne metafor i tajemniczych symboli. W każdym z nich jest subtelnie prowadzone światło, mistrzowskie operowanie kolorem, co wytwarza niepowtarzalną atmosferę – balansującą między snem a koszmarem, duchowością a destrukcją.

Na rynku kolekcjonerskim najbardziej pożądane obrazy pochodzą z najbardziej poszukiwanego i cenionego okresu twórczości Beksińskiego – tzw. okresu fantastycznego, przypadającego na lata około 1967 do 1985. To właśnie wtedy artysta stworzył najbardziej rozpoznawalne, intensywnie surrealistyczne i hipnotyzujące kompozycje, które do dziś stanowią esencję jego artystycznego języka – unikalnego na skalę światową.

To doskonała okazja, by odwiedzić tę wystawę i zanurzyć się w świat twórczości Beksińskiego. Z pewnością każdy znajdzie w niej coś dla siebie.

Zdzisław Beksiński (1929 – 2005) był artystą totalnym: malarzem, rzeźbiarzem, fotografikiem, rysownikiem, grafikiem komputerowym oraz co może nie wszyscy wiedzą, muzykiem. Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i wyróżniających się artystów polskich XX wieku. Jego surrealistyczne wizje koszmarów sennych, śmierci oraz apokaliptycznych mrocznych wizji na trwale wpisały się w polską kulturę.

Serdecznie polecam!

Artykuł Wystawa Beksiński na Cytadeli Warszawskiej przedłużona do 15 marca! pochodzi z serwisu Art Everywhere.

Ekspozycja ma na celu konfrontację dwóch znaczących artystów przełomu XIX i XX wieku, poruszających problematykę maskarady, teatru i cyrku, sennych marzeń, erotyki i śmierci.

Twórcy ci, wyróżniający się skłonnością do fantazji, ironii i groteski, zakorzenieni są we własnych kulturach i środowiskach artystycznych: w modernistycznych kręgach Młodej Belgii i Młodej Polski.

James Ensor (1860-1949) przypomina tradycje sztuki niderlandzkiej z jej rubasznym poczuciem humoru, przewrotnością i moralizatorstwem oraz ludowy teatr jarmarczny i żywy we Flandrii uliczny karnawał.

Witold Wojtkiewicz (1879-1909), zanurzony w świecie baśni i onirycznych wizji, odkrywa świat kabaretu, teatrzyku Zielony Balonik, krakowskiej szopki i dziecięcych przeżyć.

Te dwie indywidualności zostały poddane przekornej konfrontacji. Pojęcie karnawału pełni tu rolę metafory życia-widowiska, świata na opak, szaleństwa, anarchii, chaosu, wolności od norm i konwencji.

Dodatkowo, prace tych dwóch artystów zostały skonfrontowane z pracami artystów tworzących w duchu tamtego czasu, takich jak: Jacek Malczewski, Wojciech Weiss, Olga Boznańska, Kazimierz Sichulski czy Leon Wyczółkowski. To doskonałe zestawienie prac przedstawiających karnawał, maskaradę, senne marzenia i sceny z życia dzieci, ukazujące nie tylko krainę zabawy, beztroskiego szczęścia i niewinności, lecz także niepokoju dojrzewania, tęsknot i mrocznych pragnień.

Wystawa prezentuje nie tylko malarstwo, ale także przedmioty sceniczne: marionetki, lalki, teatralne maski, stroje oraz krakowską szopkę autorstwa Walentego Malika. Dzięki takiej aranżacji odwiedzający zanurzają się w atmosferę święta, zabawy i przewrotnej groteski, które były dla artystów inspiracją i narzędziem ekspresji.

Choć nigdy się nie spotkali się osobiście, a ich codzienność dzieliła znaczna odległość geograficzna, obrazy artystów łączy fascynacja fantazją, ironią, groteską i teatralna ekspresja.

„Życie jest krótkotrwałą huczną maskaradą, a ci, którzy biorą w niej udział, są tylko kolorowymi przebierańcami nicości”. To metafora Wisławy Szymborskiej do twórczości Wojtkiewicza, która dotyka istoty życia jako karnawału, spektaklu, pozoru świata i demaskującej ów pozór sztuki.

Zachęcam do obejrzenia tej wyjątkowej wystawy!

Artykuł Czarny Karnawał. Ensor / Wojtkiewicz w MNW pochodzi z serwisu Art Everywhere.

Na wystawie pokazanych zostało ponad 50 wyjątkowych dzieł mistrza, które pochodzą z najważniejszych muzeów narodowych w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu, Szczecinie, Kielcach, a także muzeów okręgowych w Bydgoszczy, Toruniu, Galerii Sztuki w Łodzi oraz z kolekcji prywatnych.

Zdecydowana większość z nich została pokazana w Warszawie po raz pierwszy. Oprócz ekspozycji obrazów, zwiedzający będą mogli zanurzyć się w świat multimediów – projekcji, animacji, pokazów 3D oraz doświadczenia VR.

„Human Condition – Beksiński Multimedia Exhibition” zabierze widzów w pełną emocji podróż przez całokształt twórczości mistrza. Najnowsze technologie pozwolą poczuć atmosferę dzieł Beksińskiego – mroczną, hipnotyzującą, pełną metafor i tajemniczych symboli.

To doskonała okazja, by odwiedzić tę wystawę i zanurzyć się w świat twórczości Beksińskiego. Z pewnością każdy znajdzie w niej coś dla siebie.

Zdzisław Beksiński (1929 – 2005) był artystą totalnym: malarzem, rzeźbiarzem, fotografikiem, rysownikiem, grafikiem komputerowym oraz co może nie wszyscy wiedzą, muzykiem. Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i wyróżniających się artystów polskich XX wieku. Jego surrealistyczne wizje koszmarów sennych, śmierci oraz apokaliptycznych mrocznych wizji na trwale wpisały się w polską kulturę.

Wystawę można oglądać do 31 stycznia 2026.

Serdecznie polecam!

Artykuł Beksiński na Cytadeli Warszawskiej. Nieznane oblicze mistrza pochodzi z serwisu Art Everywhere.

Przez pierwsze 20 lat swojego istnienia muzeum było bez stałej siedziby, ale w końcu znalazło imponujące nowe miejsce na ogromnym Placu Centralnym w Warszawie — i zostało uznane przez magazyn Time za jedno z Najwspanialszych Miejsc na Świecie. 

Plac Defilad tuż obok Pałacu Kultury i Nauki, miał dotąd wiele funkcji, często kontrowersyjnych: od przestrzeni politycznych, przez parking, jarmarki, etc. Nowa infrastruktura ma być symbolem zmiany, realnego istnienia sceny kulturalnej i publicznej przestrzeni spotkań.

Architektura i wielkość: Budynek zaprojektowany przez studio Thomas Phifer and Partners jest minimalistyczny, biały, ma cztery kondygnacje, przestrzenie wystawiennicze znacznie większe niż wcześniejsze siedziby – ok. pięć razy większe niż dotychczas. Duże okna, świetliki, jasne przestrzenie. 

Zbiory i program wystawienniczy: Kolekcja liczy około 4 000 dzieł, głównie prowadzonych po transformacji ustrojowej Polski — prace współczesne, zarówno polskich jak i zagranicznych artystów. W planach duże wystawy, m.in. „Wystawa Niestała. Kolekcja MSN” do obejrzenia jeszcze do 5. października br., czy „Kwestia Kobieca: 15502025” od 21. listopada 2025. 

Polityka i kontekst społeczny: Dyrektor Joanna Mytkowska podkreśla, że muzeum chce być „lokalne i globalne jednocześnie”, utrzymując kontakt z mieszkańcami Warszawy. Wspomina też o czasach, gdy instytucje kultury były przedmiotem konfliktów w zależności od władzy politycznej. Muzeum stara się unikać stałego identyfikowania z jedną opcją polityczną.

Alastair Smart rozmawia z dyrektorką Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Joanną Mytkowską.

Więcej do przeczytania na Explore the Museum of Modern Art in Warsaw | Christie’s

A na stronie Art Museum znajdziemy więcej informacji na temat obecnych i planowanych wydarzeń.

Artykuł O nowym Muzeum Sztuki Nowoczesnej pisze Christie’s  pochodzi z serwisu Art Everywhere.

GRUPPA – jedna z najbardziej charyzmatycznych i wyrazistych inicjatyw artystycznych w Polsce i w całej Europie Środkowo-Wschodniej, która w historycznym momencie politycznego napięcia i społecznej niepewności wywołała język ekspresji, tworząc rozdzierająco szczerą i zuchwałą reakcję na rzeczywistość stanu wojennego, narodowego marazmu i kapitulacji cywilnej odwagi.

„Wystawa w Spectra Art Space prezentuje głównie dzieła artystów GRUPPY powstałe w kluczowym dla ich twórczości okresie. Jej członkowie buntowali się przeciw estetyce minimalizmu, proponując malarstwo gwałtowne, emocjonalne, nasycone kolorem, ironią i groteską, a jednocześnie rozszerzali swoją działalność o performatywne formy ekspresji – odczyty manifestów, pokazy, improwizowane happeningi. Ich obrazy to wizualne manifesty – w duchu „sztuki osobistej”, ale jednocześnie pozostające głęboko zanurzone w kontekście społecznym i w doświadczeniu ich rówieśników.”

W czasie, gdy Polska żyła doświadczeniem Solidarności, a cała Europa Środkowo-Wschodnia balansowała między pragnieniem wolności a represją, ich twórczość rezonowała z nastrojami zbiorowymi i była celnym komentarzem do codzienności, polityki, historii i tożsamości.

Obecne w ich pracach narodowe symbole, mity, czasem wręcz „świętości”, choć podważane i kwestionowane przez samych artystów, paradoksalnie jednoczyły, przypominając o ciężarze polskiej tradycji.

Polecam obejrzeć tę ważną dla polskiego rynku sztuki wystawę, która ukazuje unikalne prace z kluczowego okresu twórczości GRUPPY, kiedy buntowali się przeciw minimalizmowi, tworząc intensywne, pełne groteski, ironii oraz ulubionego koloru – zielonego, czarnego i czerwonego prace, które na dobre weszły do kanonu sztuki współczesnej.

Warto zanurzyć się w ten świat, jeszcze do 12 października.

Artykuł GRUPPA. Kto chciał wiedzieć wszystko, nie zobaczy nic pochodzi z serwisu Art Everywhere.

🌟 Wystawa prezentuje współczesne realizacje gatunku autoportretu, znacznie wykraczające poza przedstawienia podobizn artystów, do których przyzwyczaiła nas klasyczna historia sztuki. Wśród prac wykonanych w różnych technikach: malarstwo, rzeźba, fotografia, instalacja dźwiękowa, znajdziemy zarówno dzieła bardzo osobiste, jak i te wpisujące się w szerszą analizę dotyczącą miejsca artysty w społeczeństwie.

🌟  Artyści pokazują siebie w taki sposób, jaki siebie widzą oraz taki, jaki chcą, żebyśmy ich widzieli. Autoportret to tylko pozornie prosty temat malarski. Oprócz upamiętnienia swojego wizerunku artyści od wieków próbowali za jego pomocą przekazywać ukryte treści czy budować markę osobistą. Współczesny autoportret stawia jeszcze więcej pytań. Artyści i artystki wyrażają w nim siebie na różnorodne sposoby, na przykład pokazując swoje poszukiwania twórcze i dialog z klasycznym autoportretem czy zaangażowanie w aktualne kwestie polityczne i społeczne.

👉  Na ekspozycji zaprezentowano prace dwudziestu artystek i artystów: Pawła Althamera, Mirosława Bałki, Agnieszki Brzeżańskiej, Rafała Bujnowskiego, Barbary Falender, Izabelli Gustowskiej, Zuzanny Janin, Łukasza Korolkiewicza, Katarzyny Krakowiak-Bałki, Zbigniewa Libery, Rafała Milacha, Jarosława Modzelewskiego, Agnieszki Polskiej, Katarzyny Przezwańskiej, Karola Radziszewskiego, Joanny Rajkowskiej, Wilhelma Sasnala, Jadwigi Sawickiej, Aleksandry Waliszewskiej, Artura Żmijewskiego.

🌟 Prezentacja współczesnych autoportretów stanowi nawiązanie do zrealizowanego przez hr. Ignacego Karola Korwin-Milewskiego przed stu laty zamysłu stworzenia zbioru wizerunków własnych polskich malarzy XIX wieku. Te korespondujące ze sobą przedsięwzięcia pokazują ciągłość tradycji kultury artystycznej i wagę mecenatu prywatnego.

🙌 Wystawa jest zwieńczeniem projektu Muzeum Narodowego w Warszawie oraz Stowarzyszenia „Przyjaciele MNW”. Stowarzyszenie poprzez charytatywne aukcje dzieł sztuki, uroczyste kolacje dobroczynne oraz inne formy działalności statutowej zebrało wśród swoich sympatyków, partnerów i członków środki na zakup prac tworzących tę kolekcję.

Jak zauważył Paweł Kastory – Prezes Stowarzyszenia wartość rynkowa tych dzieł to około 3 miliony PLN.

🌟 Jako Ambasadorka MNW należąca do Stowarzyszenia Przyjaciele MNW serdecznie zapraszam do obejrzenia tej wystawy, która stanowi dialog na temat najnowszych nurtów w sztuce, XXI-wiecznej redefinicji roli artysty, dzieła sztuki i samej instytucji muzeum.

👉 Wystawa trwa od 21 marca do 20 lipca 2025.

Artykuł Wystawa „Autoportrety” w Muzeum Narodowym w Warszawie pochodzi z serwisu Art Everywhere.

Na obecnej wystawie obejrzeć można około 150 prac 120 artystek, artystów i kolektywów, pochodzące zarówno ze zbiorów MSN, jak i innych instytucji oraz kolekcji prywatnych, które podzielone zostały na 4 części:

Pierwsza część to „Sztandar. Zaangażowanie, realizm i sztuka polityczna”zgromadzone zostały dzieła związane z zaangażowaniem politycznym i wiarą w sprawczą rolę sztuki. Triumfuje tu figura człowieka, publicystyczne treści, przekonanie o uniwersalności języka sztuki.

Druga część „Tworzywa sztuczne: ciała, towary, fetysze od zimnej wojny po współczesność” obejmuje dzieła wyrażające konsumpcyjne pragnienia, fascynację popkulturą, reklamą i mediami masowymi. Nie tylko w społeczeństwach, w których po II wojnie światowej nastąpił boom ekonomiczny i wzrost konsumeryzmu, ale także mieszkańców „ubogich peryferii”, jak Europa Wschodnia i Globalne Południe.

Trzecia część  „Przenicowany świat. Sztuka, duchowość i przyszłe współistnienie” to dzieła, które czerpią inspirację z bezkompromisowej wyobraźni i nienowoczesnych tradycji: sztuki ludowej, nieprofesjonalnej, rdzennej, osobnych praktyk artystycznych. Zestawienie ze sobą artystów z często bardzo odległych kontekstów geograficznych i politycznych wskazuje na możliwość zaistnienia przyszłej wspólnoty.

Czwarta część „Realne abstrakcje. Autonomia sztuki wobec katastrof nowoczesności” powraca do pytania o granice sztuki – o jej niezależność, możliwość zachowania autonomii wobec innych systemów wiedzy i doświadczania rzeczywistości. Zgromadzone dzieła często posługują się językiem abstrakcji, jedną z podstawowych kategorii sztuki nowoczesnej.

Wystawie towarzyszy bogaty program wydarzeń: oprowadzania, spotkania warsztaty i performance.

Ekspozycję można obejrzeć od dziś do 5 października 2025.

Zachęcam!

Artykuł „Wystawa niestała 4 x kolekcja” w MSN Warszawa pochodzi z serwisu Art Everywhere.

Kilka dni temu miałam ogromną przyjemność wziąć udział w oprowadzaniu po wystawie przez Wojciecha Fibaka, który w bardzo ciekawy sposób i z wielką pasją opowiadał o dziełach sztuki, które przez lata nabywał do swojej kolekcji. O wyborach, okolicznościach, kolejach losu i w konsekwencji do obecnego stanu jego wybitnych zbiorów.

Jest to bowiem jedna z najstarszych i najważniejszych prywatnych kolekcji sztuki współczesnej w Polsce. Warto zanurzyć się w ten świat sztuki, pooglądać najlepsze obiekty i  być może wybrać dla siebie artystę, którego prace będzie się chciało w przyszłości kupować. To też jest inspiracja godna polecenia. Tak kształtuje się gust potrzebny do wyboru najlepszych i najbardziej wartościowych obrazów znaczących malarzy. Wielu obecnych kolekcjonerów przyznaje, że rozpoczęli swoją przygodę ze sztuką zainspirowani właśnie osiągnięciami Wojciecha Fibaka.

Na wystawie prezentowanych jest ponad 200 wybitnych obrazów i rzeźb artystów klasycznych oraz przedstawicieli nowego pokolenia sztuki polskiej. Są wśród nich m.in. Jan Lebenstein, Andrzej Wróblewski, Wojciech Fangor, Magdalena Abakanowicz, Jerzy Nowosielski, Leon Tarasewicz, Jan Berdyszak. A korespondują z nimi prace przedstawicieli średniego pokolenia: Wilhelma Sasnala, Marcina Maciejowskiego, Agaty Bogackiej, Jakuba Juliana Ziółkowskiego oraz nowego pokolenia, a wśród nich obrazy Ewy Juszkiewicz, Karoliny Jabłońskiej, Agaty Kus, Agaty Słowak, Martyny Czech, Mikołaja Sobczaka, Emilii Kiny i innych.

Obrazy właśnie tych artystów są w tej chwili najbardziej poszukiwane przez kolekcjonerów. Artystów, których prace prezentowane są na licznych wystawach w kraju i za granicą, zdobywają nagrody, wygrywają aukcje i rankingi, są zakupywane do najlepszych kolekcji prywatnych i instytucjonalnych; to  one wzbudzają najwięcej emocji i pożądania na rynku sztuki.

Wystawa prezentuje obok siebie obrazy klasyków i przedstawicieli nowej generacji, to dialog między pokoleniami, ukazujący zbliżone konteksty, różnice oraz niespodziewane związki łączące artystów różnych pokoleń.

Zdjęcie z Wojtkiem Fibakiem zrobione na tle obrazu Karoliny Jabłońskiej.

Wystawę można obejrzeć jeszcze tylko do 6 grudnia. Polecam!

Artykuł Sztuka, to oprócz eleganckiego stylu życia, również inwestycja pomnażająca majątek. pochodzi z serwisu Art Everywhere.